Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Trudności w czytaniu i pisaniu - dysleksja

Termin „dysleksja” został utworzony z dwóch greckich słów - morfemu „dys” oznaczającego trudność, niemożność lub brak czegoś oraz słowa „lexicos”, którego znaczenie odnosi się do słów. Możemy wyróżnić kilka odmian dysleksji, a poszczególne zaburzenia dyslektyczne mogą występować łącznie lub oddzielnie...

 Zaburzenie dyslektyczne:

  • dysortografia – trudności w nabywaniu umiejętności poprawnego pisania, może się ona objawiać ciągłym popełnieniu błędów ortograficznych, nawet przy znajomości poszczególnych zasad pisania
  • dysgrafia – problemy z prawidłowym pisaniem, które mogą objawiać się niestarannym i nieczytelnym pismem , które jest trudne do odczytania nawet dla samego piszącego
  • hiperdysleksja – trudności w czytaniu ze zrozumieniem, technika czytania pozostaje na poziomie elementarnego czytania przy jednoczesnym braku zrozumieniu treści

Na określenie trudności w czytaniu lub/i pisaniu stosuje się najczęściej dwie lub trzy nazwy.   Ponieważ jednak zaburzenia te najczęściej występują łącznie, więc zazwyczaj stosuje się jeden termin. Tym terminem najczęściej jest „dysleksja”, ewentualnie „ dziecko z dysleksją”. Takie określenie wskazuje na występowanie pewnych trudności w nauce czytania lub/i pisania, ale nie precyzuje dokładnie rodzaju i charakteru trudności.

Typy dysleksji:

  • dysleksja typu wzrokowego – występowanie zaburzeń percepcji i pamięci wzrokowej
  • dysleksja typu słuchowego – zaburzenia percepcji słuchowej, które często są powiązane z zaburzeniami językowymi
  • dysleksja integracyjna – rozwój funkcji percepcyjnych jest adekwatny do wieku jednostki, ale występują zaburzenia w integracji bodźców napływających z poszczególnych zmysłów

Duże zróżnicowanie w podawaniu liczby uczniów z dysleksją wynika z tego, że poszczególni badacze prezentują różny punkt widzenia dotyczący etiologii dysleksji. Ten zróżnicowany punkt widzenia, dodatkowo pewna niejednoznaczność w stosowanej przez badaczy terminologii sprawia, że mamy do czynienia z pewną nieścisłością, a nawet z rozbieżnością stanowisk poszczególnych badaczy dysleksji. Żadna z przedstawianych przez nich koncepcji nie jest na tyle przekonująca aby zawarte w niej teorie i wyjaśnienia przyjąć za właściwe i jednoznaczne. Zatem etiologia dysleksji okazuje się zagadnieniem dość kontrowersyjnym. W związku z tym zdecydowana większość badaczy przyjmuje koncepcję mówiącą o wieloczynnikowych przyczynach dysleksji i uznaje dysleksje za chorobę, na którą maja wpływ poszczególne zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego. Według tak przyjętego punktu widzenia przyczyna zaburzeń czytania lub pisania są opóźnienia w rozwoju określonych funkcji:

  • funkcji wzrokowej
  • funkcji słuchowej
  • funkcji motorycznej
  • funkcji współdziałania, czyli integracji funkcji wzrokowej, słuchowej i motorycznej
  • pamięci wzrokowej
  • pamięci słuchowej
  • pamięci ruchowej
  • orientacja w schemacie ciała

Według badaczy zajmujących się dysleksją zróżnicowana terminologia dotycząca tego zjawiska wynika z tego, że termin „dysleksja” jest używany do różnego typu zaburzeń. Tak naprawdę do dnia dzisiejszego nie ma jednoznacznej zgodności co do tego terminu.

Na podstawie bibligrafii: Bogdanowicz M. Ryzyko dysleksji: problem i diagnozowanie, Wydawnictwo Harmonia, Gdańsk 2002

opracowała: mgr Maria Wiatrowska

pedagog - terapeuta

Copyright © 2020 Oficjalna strona Szkoły Podstawowej Nr 7 im. Noblistów Polskich w Szczecinku. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem wydanym na warunkach GNU Powszechnej Licencji Publicznej.
2011 Trudności w czytaniu i pisaniu - dysleksja .
Powered by Joomla 1.7 Templates